بدى خواهد بود .
( آيهء 39 - 41 ) ( وَ أَن لَّيْسَ لِلْإِنسنِ إِلَّا مَا سَعَى * وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى * ثُمَّ يُجْزَلهُ الْجَزَآءَ الْأَوْفَى )
تفسير :
و در صحف ابراهيم و موسى است اين كه براى انسان جز آنچه سعى و تلاش كرده چيزى نيست .
يعنى همانطور كه كسى را به گناه ديگرى مؤاخذه نكنند ، به ثواب ديگرى نيز ثواب ندهند . بنابراين آنچه در اخبار وارد شده كه صدقه و حج و نماز و روزه به ميّت سود مىرساند ، به خاطر آن است كه انجامدهنده در حكم نايب ميّت است ، پس چنانچه نايبكننده و وكيلكننده كه كسى را براى انجام عمل صالح نايب يا وكيل مىكند ، براى آن عمل مثاب مىشود ، همچنين ميّت از عمل كسى كه براى او انجام مىدهد يا عمل را به او اهدا مىكند و يا ثواب عمل را به او اهدا مىكند ثواب مىيابد .
از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است : هر كه از مسلمانان براى ميّتى عمل صالحى انجام دهد ، خدا ثواب آن را مضاعف گرداند و ميّت به آن عمل منتفع مىگردد . « 1 »
وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى : و سعى و تلاش او به زودى ( بعد از مرگ يا در روز قيامت ) ديده خواهد شد و هيچ عملى بىپاداش نخواهد ماند .
ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَآءَ الْأَوْفَى : سپس در مقابل آن جزاى كامل داده مىشود . پاداشى تمامتر بر وفق عملش بدون نقص و خلل .
( آيهء 42 ) ( وَ أَنَّ إِلَى رَبّكَ الْمُنتَهَى )
هامش
( 1 ) . سفينة البحار ، ج 4 ، ص 418 .