تفسير :
آيا علم غيب نزد اوست و او به ديدهء دل آينده را مىبيند كه اگر انفاق كند فقير مىشود ؟ !
[ آياتى از صحف موسى و ابراهيم ( عليهما السلام ) ]
( آيهء 36 - 37 ) ( أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِى صُحُفِ مُوسَى * وَ إِبْرَ هِيمَ الَّذِى وَفَّى )
تفسير :
يا از آنچه در صحيفههاى موسى ( مقصود اسفار تورات مىباشد ) است ، و آنچه در صحيفههاى ابراهيم است ( همان كسى كه در اطاعت حق و ابلاغ توحيد و صبر در مبارزه و انجام امتحانها به نحو كامل وفا نمود و از عهدهء آنها برآمد ) با خبر نشده .
( آيهء 38 ) ( أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى )
تفسير :
در صحف ابراهيم و موسى آمده بود : هيچ بردارنده يا باربردارى بار گناه ديگرى را بر نمىدارد و هيچ كس به گناه ديگرى مؤاخذه نمىشود .
آيهء مذكوره با آيهء وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَ أَثْقَالًا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ و حديث نبوى صلى الله عليه و آله :
مَنْ سَنَّ سُنَّةً سَيِّئَةً فَلَهُ وِزرُهُا وَوِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا إلى يومِ القيامة « 1 »
منافات ندارد ؛ زيرا عقوبت در اين صورت به سبب دلالت مردم به امرقبيح و گمراه كردن آنان است كه عمل خود آن شخص است نه اين كه او را به خاطر گناه ديگرى عقوبت كنند . و هر كه سبب كارى شود با انجامدهندهء آن كار شريك خواهد بود و لذا حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود :
مَنْ أمَرَ بِسُوءٍ أوْ دَلَّ إلَيْهِ أوْ أشارَ بِهِ فَهُوَ شَريكٌ
: هر كه به بدى امر كند يا به سوى آن دلالت يا اشاره نمايد ، پس او شريك در آن
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ج 9 ، ص 89 و به همين مضمون ثواب الاعمال ، ص 161 .