به زندهها ، و وحى به پيامبران ، و صحيفهها و نامههاى عمل به اهل محشر رسانند ) ؛
پس سوگند به آن جداكنندگان حق از باطل و حرام از حلال ، جدا كردنى روشن و آشكار .
گفته شده : مقصود ، آيات قرآن يا پيامبران يا فرشتگانى كه وحى را مىآورند مىباشد .
سپس سوگند به القاكنندگان ذكر ( يعنى قرآن به پيامبر يا ياد خدا و پندپذيرى در دل مردم در جامعه ) .
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا كه همهء معارف نشرشده و القاشده ( كه در آيات قبل ذكر شد ، براى اتمام حجّت بر تكذيبكنندگان ) يا بيم دادن و انذار كردن و هشدار دادن ( به پندپذيران و حقپذيران ) است .
( آيهء 7 ) ( إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَ قِعٌ )
تفسير :
خداى متعال در پاسخ سوگندهايى كه ياد شد مىفرمايد : آنچه به آن وعده داده مىشويد - يعنى معاد و قيامت - حتماً واقعشدنى است .
( آيهء 8 - 15 ) ( فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ * وَ إِذَا السَّمَآءُ فُرِجَتْ * وَ إِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ * وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقّتَتْ * لِأَىّ يَوْمٍ أُجّلَتْ * لِيَوْمِ الْفَصْلِ * وَ مَآ أَدْرَلكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ * وَيْلٌ يَوْمَلِذٍ لّلْمُكَذّبِينَ )
تفسير :
پس آن گاه كه ستارگان محو شوند ؛
يا نور آنها گرفته شود و بىنور گردند ؛
و آن گاه كه آسمان بشكافد و راهها و شكافها در او پيدا شود ؛
تفسير روان (فارسى) — صفحة 354
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٥٤