( آيهء 7 ) ( وَ أَنَّهُمْ ظَنُّواْ كَمَا ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَدًا )
تفسير :
و آنها ( يعنى مشركان انس ) گمان كردند - همان گونه كه شما جنها گمان كرديد - كه هرگز خداوند احدى را به پيامبرى براى بشر ، يا احدى را براى معاد و حساب و جزا زنده نخواهد كرد و بر نخواهد انگيخت .
( آيهء 8 ) ( وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّمَآءَ فَوَجَدْنهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيدًا وَ شُهُبًا )
تفسير :
و ما به آسمان رسيديم ، پس آن را پر از نگهبانان - يعنى فرشتگان - نيرومند و تيرهاى شهاب يافتيم .
( آيهء 9 ) ( وَ أَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَن يَسْتَمِعِ الْأَنَ يَجِدْ لَهُ شِهَابًا رَّصَدًا )
تفسير :
و ما در گذشته در مواضعى از آن ( آسمان ) براى شنيدن سخن فرشتگان مىنشستيم ؛ امّا اكنون اگر كسى گوش فرا دهد تير شهابى در كمين خود مىيابد .
مقصود از شهاب در اين آيات شهاب آسمانى كه گاهى رؤيت مىشود نيست ؛ بلكه مقصود شهابى است كه جنها را از آسمان دور مىسازد و اين مطلب همانطور كه از آيه بر مىآيد پس از بعثت رسول خدا صلى الله عليه و آله حادث شده است .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 304
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٠٤