تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير روان (فارسى) — صفحة 303

مساهمون:

ص٣٠٣
او هرگز براى خود همسر و فرزندى اتّخاذ نكرده است ( آن گونه كه يهود و نصارى و برخى منحرفان مىگويند ) . و شخص نادانِ ما بر خداوند سخنى خلاف واقع مىگفته است ( كه او همسر و فرزند دارد ) . و ما گمان داشتيم كه هرگز انس و جن بر خدا دروغ نمىبندند از اين رو آنچه آن شخص سفيه و نادان ما گفته بود باور مىكرديم . و چون قرآن را شنيديم ، دانستيم كه بر خدا دروغ بسته‌اند ! پس از آن برگشتيم و مؤمن شديم . اين كلام اعتذار است از پيروى ايشان ، از شخصى نادان به گمان آن كه هيچ كس نتواند بر خدا دروغ بندد .

[ سركشى انسان با پناه بردن به جن ]

( آيهء 6 ) ( وَ أَنَّهُ كَانَ رِجَالٌ مّنَ الْإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٍ مّنَ الْجِنّ فَزَادُوهُمْ رَهَقًا ) لغت : رَهَق يعنى طغيان و سركشى . حَرَس جمع حارس به معنى نگهبان‌ها . شديد يعنى قوى . شُهُب جمع شهاب است . تفسير : و مردانى از انس به مردانى از جن پناه مىبردند كه شرى را از آنها دفع كنند يا خبرهايى را از راه كهانت بياموزند ، پس جن‌ها بر گناه و طغيان و ذلّت آن انسان‌ها مىافزودند . يا انسان‌ها با پناه بردن به جن‌ها بر طغيان و سركشى جن‌ها مىافزودند ، چون به خود مىگفتند : بزرگى ما به مرتبه‌اى است كه آدميان به ما پناه مىجويند و ما نگهبان و حامى آنها هستيم .