مخرجى قرار دهد و روزى فرمايد او را از آن جا كه گمان ندارد . « 1 »
( آيهء 13 - 18 ) ( مَّا لَكُمْ لَاتَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا * وَ قَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا * أَلَمْ تَرَوْاْ كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَموَ تٍ طِبَاقًا * وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا وَ جَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا * وَ اللَّهُ أَنبَتَكُم مّنَ الْأَرْضِ نَبَاتًا * ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَ يُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًا )
تفسير :
بقيهء گفتار حضرت نوح است :
شما را چه شده كه براى خداوند تعظيمى قائل نمىشويد و يا اعتقاد به عظمت او نداريد يا از وى نمىترسيد تا باعث گردد كه او را پرستش كنيد و از شرك و كفر دست برداريد .
در حالى كه او شما را در مراحل و حالاتى گوناگون آفريد ( مواد خاكى ، نبات ، غذا ، نطفه ، علقه ، مضغه ، جنين ، طفل ، جوان ، پير ) كه بر قدرت و حكمت الهى دلالت دارد .
پس چرا منكر بعث و زنده شدن پس از مرگ كه آن هم يك مرحلهء از خلقت است مىشويد ؟ !
أَلَمْ تَرَوْاْ . . . : ادامهء گفتار حضرت نوح : ( اى كافران ) آيا به چشم دل نديدهايد كه خداوند چگونه هفت آسمان را طبقههايى روى هم آفريده است ؟ !
و ماه را ميان آنها روشن و روشنىبخش و خورشيد را چراغى تابان قرار داده است ؟ !
خداوند حضرت رسول صلى الله عليه و آله را ملقَّب به سراج منير فرمود ، به جهت آن كه نور آن سَرور ، كفر و نفاق را از عرصهء عالم زايل گردانيد .
حضرت صادق عليه السلام در حديث مفضَّل شرح مفصَّلى در آفتاب و ماه و آثار و فوايد آن دو
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 172 .