گفتى : مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَعَلِىٌّ مَوْلَاهُ : بعد از من اقتدا به او كنيد . اين كار به مجرد رأى تو بود و از پيش خود ، على را برگزيدى و بر ما حاكم ساختى ، يا اين كه به امر خدا بود ؟ حضرت فرمود : به خدايى كه جز او خدايى نيست ، آنچه دربارهء على بيان نمودم و به مردم رسانيدم ، به امر خدا بود . نعمان چون اين سخن بشنيد ، روى برگردانيد و گفت : بار خدايا ، آنچه دربارهء على بن ابى طالب گويد اگر راست و درست و به امر توست بر ما سنگ ببار ، يا ما را به عذاب اليم گرفتار گردان . فوراً سنگى از آسمان بر سر او خورد و به درك و اصل و آيهء سَأَلَ سَآئِلُ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ نازل شد . « 1 »
( آيهء 3 ) ( مّنَ اللَّهِ ذِى الْمَعَارِجِ )
تفسير :
عذابى از جانب خداوندِ صاحب معارج . يعنى صاحب درجات آسمانى كه عملهاى بندگان و نيز فوج فوج فرشتگان از آنها بالا مىروند ، يا درجات كمال روحى مؤمنان ، يا درجات معنوى فرشتگان ، يا درجات بهشتى اولياى خدا ( يعنى خدايى كه اين درجات را قرار داده است ) .
[ مدّت روز قيامت ]
( آيهء 4 ) ( تَعْرُجُ الْمَللِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ )
اعراب :
ألفَ تمييز و منصوب ، و خمسين خبر كان است .
تفسير :
فرشتگان و روح - يعنى جبرئيل يا موجود شريفى غير فرشته - در روزى كه مقدار آن با سنجش با روزهاى دنيا پنجاه هزار سال است - يعنى روز قيامت - براى منقضى شدن
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ذيل آيهء شريفه ، با كمى تصرّف در عبارات .