تفسير :
و همانا اين قرآن يادآوريى است براى پرهيزكاران ؛ زيرا ايشان از آن بهرهمند مىشوند نه ديگران .
قرآن در اولين مرحلهء نزول ، موجب هدايت و ارشاد عموم بندگان است ؛ لكن متّقيان به حسن اختيار ، اقبال به آن نمايند و كافران و معاندان ، به سوء اختيار از آن اعراض كنند ؛ لذا تذكّر و پند را به متّقيان اختصاص داده است .
وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ . . . : و ما حتماً مىدانيم كه ميان شما تكذيبكنندگانى هستند كه كلام الهى بودن قرآن را تكذيب مىكنند .
پس ما ايشان را بر آن تكذيب جزا خواهيم داد .
و اين قرآن حتماً در روز جزا موجب حسرتى براى كافران خواهد بود . يعنى هنگامى كه ثوابهاى مؤمنان را مشاهده كنند حسرت مىخورند كه چرا از قرآن پيروى نكرده و به كتاب آسمانى بودن آن ايمان نياوردهاند ؟ !
وَ إِنَّهُ لَحَقُّ . . . : و همانا اين قرآن ، حق و حقيقت يقينى است . كه هيچ شكى در آن نيست كه از جانب خدا نازل شده است .
پس به نام پروردگار بزرگ خويش تسبيحگوى و او را از هر عيب و نقصى منزّه دان .
يعنى ذات يگانهء او را از آنچه سزاوار ربوبيت او نيست تنزيه نما ، و او را به شكرانهء آنچه به طريق وحى به تو از قرآن و غير آن نازل فرمايد ثنا و ستايش كن .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 275
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٧٥