معذّب نخواهيم شد .
برخى از مفسّران گفتهاند : معنى اين دو آيه اين است كه آن گويندهء بهشتى به همنشين خود كه در جهنّم بود گويد : آيا نمىگفتى كه ما نمىميريم مگر يك مردن و پس از مردن هم معذّب نخواهيم بود ؟ ديدى كه زنده شديم و به جزاى اعمالمان رسيديم ؟ !
( آيه 60 ) ( إِنَّ هذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ )
تفسير :
آرى مرگ ديگرى براى ما نيست و معذّب هم نخواهيم بود . يقيناً اين همان كاميابى و رستگارى بزرگ است .
اگر تفسير دوم دو آيهء قبل را بپذيريم بايد همانطور كه برخى از مفسّران گفتهاند بگوييم : اين جمله ، كلام خداوند است نه كلام آن گويندهء بهشتى .
( آيه 61 ) ( لِمِثْلِ هذَا فَلْيَعْمَلِ الْعمِلُونَ )
تفسير :
براى مثل اين ثوابها و نعمتها و فوز و فلاح و رستگارى بايد اهل عمل بكوشند ، نه براى مطالب مادّى دنيوى كه لذّتهاى آن هم توأم با ناراحتىها مىباشد .
( آيه 62 ) ( أَذَ لِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ )
لغت :
نُزُل يعنى آنچه براى مهمان آماده شده تا از او در آغاز ورود پذيرايى شود .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 67
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٦٧