[ صبر بر طاعت و تسبيح و نماز ]
( آيهء 45 و 46 ) ( فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلقُواْ يَوْمَهُمُ الَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ * يَوْمَ لَايُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيًا وَ لَاهُمْ يُنصَرُونَ )
تفسير :
پس آنها را رها كن ( با آنها محاجّه مكن ؛ زيرا با عنادى كه دارند محاجّه سودى ندارد و حق را نمىپذيرند ) تا روزى را كه در آن هلاك مىشوند ديدار كنند - يعنى روز مرگ يا نفخه صور اوّل را - روزى كه ( مقصود روز قيامت است ) مكر آنها چيزى از عذاب موعود را از آنها دفع نمىكند و نيز يار و ياورى نخواهند داشت تا عذاب را از آنان دفع كند .
( آيهء 47 ) ( وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ عَذَابًا دُونَ ذَ لِكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَايَعْلَمُونَ )
تفسير :
و بىشك براى كسانى كه با كفر و شرك بر خود ستم كردهاند ( يعنى مشركان مكّه ) عذابى است غير از عذاب آخرت و پيش از آن كه آن ، قحطى در مكّه و يا مغلوب شدن در جنگ بدر است ، و لكن بيشتر آنان نمىدانند .
يا مقصود از « عذابى غير عذاب آخرت و پيش از آن » عذاب قبر است .
از اين كه فرموده است بيشتر آنها نمىدانند فهميده مىشود كه برخى از مشركان با اين كه علم داشتند ، به خاطر شدّت عناد انكار مىكردند .
( آيهء 48 ) ( وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَ سَبّحْ بِحَمْدِ رَبّكَ حِينَ تَقُومُ )
تفسير :
بر عمل و ابلاغ حكم پروردگارت صبر كن ؛ زيرا تو در مقابل ديدگان ما هستى ( در حفظ و عنايت ما هستى ) و هنگامى كه از خواب يا از كار برمىخيزى پروردگارت را