[ اتهام به همهء پيامبران ]
( آيهء 52 ) ( كَذَ لِكَ مَآ أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ )
تفسير :
همچنين بر امّتهايى كه پيش از اهل مكّه بودند هيچ پيامبرى نيامد مگر آن كه وقتى از معاد و روز جزا خبر مىداد و معجزه ارائه مىكرد گفتند او : جاودگر يا ديوانه است !
( آيهء 53 ) ( أَتَوَاصَوْاْ بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ )
لغت :
تواصى يعنى به يكديگر سفارش كردن . طاغون جمع « طاغى » است .
تفسير :
آيا بر اين امر - يعنى نسبت جادوگر بودن و جنون به پيامبران دادن - گذشتگان و كسانى كه پس از آنها آمدند به يكديگر سفارش كردهاند ؟ نه ؛ بلكه آنان گروهى طغيانگر بوده و هستند و طغيان و عنادشان باعث اين نسبت دادنها به پيامبران شده نه توصيه كردن به يكديگر .
( آيهء 54 ) ( فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ )
لغت :
ملوم اسم مفعول و به معنى ملامت شده است .