[ چند ويژگى پند سودمند ]
تفسير :
پس ، از آنان روى گردان كه تو بر اين اعراض و روىگردانى مستحق ملامت و سرزنش نيستى ؛ زيرا به حد كافى آنان را به راه حق دعوت كردهاى ، و آنان مستحق ملامت هستند ؛ زيرا دعوت به حق را نپذيرفتيد و طغيانگر بودند .
( آيهء 55 ) ( وَ ذَكّرْ فَإِنَّ الذّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ )
تفسير :
و مؤمنان را تذكّر ده ؛ زيرا تذكّر و پند ، مؤمنان را سود بخشد و موجب زيادتى بصيرت ايشان و سبب اكتساب طاعات و اجتناب از محرّمات مىگردد .
در برخى كتابها آمده است كه كلام تذكّردهنده بايد بر ده چيز مشتمل باشد تا سامعان را نفع رساند : 1 - تذكّر نعمت الهى تا به شكرگزارى آن اقدام نمايند .
2 - ذكر ثواب صبر بر بلا تا در آن شكيبايى ورزند . 3 - بيان عقوبت و عذاب گناهان تا از آن منزجر شده تائب شوند . 4 - بيان كيدها و وساوس شيطان تا از آن دور بمانند .
5 - ذكر زوال دنيا و بىاعتبارى آن تا دل به آن نبندند . 6 - بيان مرگ نمودن تا آمادهء اين سفر شوند . 7 - تكرار ذكر قيامت تا كار آن روز را بسازند . 8 - بيان دركات جهنّم و انواع عقوبات آن تا از آن ترسان گردند . 9 - شمردن درجات بهشت و اقسام نعمتهاى آن تا به آن راغب شوند . 10 - بناى كلام بر خوف و رجاء نهادن ، يعنى گاهى از عظمت كبريايى و هيبت الهى سخن رانند تا از آن بترسند و گاهى رحمت و مغفرت و مهربانى حضرت حق را تقرير كنند تا به آن اميدوار شوند . واضح است كه هر موعظهاى كه مشتمل بر اين گونه سخنان است سبب نفع مؤمنان خواهد بود . « 1 »
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 9 ، ص 50 با كمى تصرّف در عبارات .