گفتند : بنابراين بايد به جنگ بنى مصطلق برويم ! آيهء شريفهء إِن جَآءَكُمْ . . . نازل شد .
[ فضل و عنايت خدا به مؤمنان ]
( آيهء 7 و 8 ) ( وَاعْلَمُواْ أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِى كَثِيرٍ مّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمنَ وَ زَيَّنَهُ فِى قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَ الْفُسُوقَ وَ الْعِصْيَانَ أُوْللِكَ هُمُ الرَّ شِدُونَ * فَضْلًا مّنَ اللَّهِ وَ نِعْمَةً وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ )
اعراب و لغت :
رسول اللَّه اسم إنّ ، و فيكم خبر آن است . عنتّم فعل ماضى و مصدر آن « عنت » به معنى سختى و مشقّت است ، گفته شده قبل از فضلًا جملهء « كان ذلك » در تقدير است .
تفسير :
و بدانيد كه رسول خدا در ميان شماست و از واقعيات امور و آنچه به سود و مصلحت شماست خبر دارد ، پس شما بايد گوش به فرمان او باشيد . اگر او در بسيارى از كارها از شما كه از واقعيات و مصالح خودتان خبر نداريد اطاعت كند مسلَّماً در سختى و هلاكت مىافتيد ، پس در جميع امور از پيامبر اطاعت كنيد تا از هلاكت دنيا و آخرت نجات يابيد .
وَ لكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمنَ . . . : و لكن خدا ايمان را محبوب شما نموده و آن را در دلهاتان آراسته و زينت داده ، و كفر و نافرمانى و گناه را در نظرتان مبغوض كرد تا از هلاكت نجات يابيد . چنين كسانى هستند كه به صلاح و فلاح رهيافتهاند .
اين حبّ و بغض نسبت به ايمان و كفر كه خدا در دلهاتان قرار داده تفضل و نعمتى است از جانب خداوند ، و خداوند دانا و حكيم است .
تبصره : در آيهء شريفه مطالبى است :
1 - تذكّر به قدردانى از وجود مسعود حضرت رسول صلى الله عليه و آله كه در ميان امّت و نهايت