لغت :
« يتفطّرن » مضارع از باب تفعّل و مصدر ثلاثى آن « فَطْر » به معنى شكافتن است .
[ آسمانها در چه حالاند ؟ ]
تفسير :
( در حال نزول وحى از جانب واجب الوجود فوق ممكنات ) نزديك است كه آسمانها از فرازشان ( از جانب نزول وحى ) بشكافند .
در تفسير كشاف بيان نموده كه ذكر فوقيّت ، اشعار است بر كمال عظمت و كبريا و جلال خداى متعال ؛ زيرا فوق آسمانها ، عرش و كرسى و اصناف ملائكهء مقربين و غير آن از آثار ملكوت و جبروت است ، پس ابتداى انشقاق و شكافتن از آن جا دليل باشد بر نهايت عظمت و جلال حضرت پروردگار . « 1 »
[ لطف خداى متعال و فرشتگان به زمينيان ]
وَالْمَللِكَةُ يُسَبّحُونَ بِحَمْدِ رَبّهِمْ : و فرشتگان همراه ستايش پروردگارشان همواره او را از هر نقص و عيبى تنزيه و تقديس مىكنند .
يعنى تسبيح و حمد را با هم مىگويند تا يكى نافى ناسزا و ديگرى مثبِت سزاوار باشد .
از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه ملائكه و كسانى كه اطراف عرش هستند به تسبيح و تحميد الهى مشغولاند . . . . « 2 » وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِى الْأَرْضِ : و براى كسانى كه در روى زميناند آمرزش مىطلبند .
در سورهء مؤمن استغفار حَملهء عرش را مخصوص اهل ايمان گردانيده و فرموده است :
وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ . « 3 » على بن ابراهيم رحمه الله گويد : استغفار كنند براى توبهكنندگان از شيعه ، لفظ آيه عام و معناى آن خاص است . « 4 »
هامش
( 1 ) . به تفسير كشاف ، ج 4 ، ص 308 رجوع شود .
( 2 ) . نور الثقلين ، ج 4 ، ص 557 ، ح 7 به نقل از مجمع البيان ، ج 5 ، ص 22 .
( 3 ) . سورهء مؤمن ، آيهء 7 .
( 4 ) . به تفسير قمى ذيل آيهء شريفه رجوع شود . ظاهراً او از امام عليه السلام روايت كرده است .