[ آيات آفاتى ، آيات انفسى و لقاء پروردگار ]
( آيه 52 ) ( قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُم بِهِى مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِى شِقَاقِم بَعِيدٍ )
تفسير :
اى پيامبر ، بگو : به من خبر دهيد اگر اين قرآن از جانب خداوند باشد ، سپس شما به ادلّهء روشنِ حقانيت آن توجّه نكنيد و به آن كفر بورزيد ، چه كسى گمراهتر است از آن كه در مخالفتى سخت با آن است ؟ يعنى گمراهتر از شما كه همواره قرآن را تكذيب مىكنيد و عناد و لجاج مىورزيد كيست ؟
( آيه 53 ) ( سَنُرِيهِمْ ءَايتِنَا فِى الْأَفَاقِ وَ فِى أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَ لَمْ يَكْفِ بِرَبّكَ أَنَّهُو عَلَى كُلّ شَىْءٍ شَهِيدٌ )
تفسير :
به زودى نشانههاى توحيد و قدرت خود را به آنان ( مشركان مكّه ) و همهء انسانهاى در طول تاريخ در كرانههاى مكّه و پهنهء زمين و در نفوس خودشان نشان خواهيم داد ( مانند فتوحات مسلمين در آن عصر و گسترش اسلام در جهان در آينده و توجّه انسانها به لطايف حكمتهاى خداوند در وجود خودشان ) تا بر آنها روشن گردد كه خدا و قرآن حق است .
أَوَ لَمْ يَكْفِ بِرَبّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلّ شَىْءٍ شَهِيدٌ . . . : آيا در ظهور حق همين كافى نيست كه پروردگار تو بر همه چيز گواه است و نزد همهء موجودات مشهود و آشكار است ؟
يعنى گواه بودن او بر همه چيز براى تو كافى است و معنى كفايت آن است كه اگر كفّار پيامبرى تو را انكار مىكنند گواهى خداوند كافى است كه بر صدق نبوّت تو گواه باشد .