آخرت نيز بدين جهت با نعمت و كرامت خواهند بود ، و حال آن كه در واقع ، قضيه برعكس باشد و عذابى سخت در انتظار آنهاست .
( آيه 51 ) ( وَ إِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنسنِ أَعْرَضَ وَ نَا بِجَانِبِهِى وَ إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٍ )
لغت :
نَأى : فعل ماضى ، و مصدر آن نَأى به معنى دور شدن است .
تفسير :
و هرگاه به انسان نعمتى عطا كنيم و ابواب رحمت از سلامت و ثروت و رفاه را بر او بگشاييم از ما روى مىگرداند و خود را دور مىكشد - يعنى از سپاسگزارى و ايمان به خدا خوددارى مىكند - و چون شرّى و ضررى به او رسد مشغول دعاى گسترده و مصرّانه مىشود .
تبصره : آيهء شريفه حال نوع انسان را بيان فرمايد كه جنس انسانى و نوع آدمى چنين است كه چون نعمت الهى به او رو آورد ، غرور و تكبر ، او را فراگيرد به حدّى كه سپاسدارى كه از لوازم عقل هر عاقلى است به كلى فراموش گرديده آثار نخوت و تجبُّر از او ظاهر مىشود و از حقشناسى اعراض نمايد و دور كند نفس خود را از شكرگزارى ؛ و اگر به همين انسان بدى و تنگى و ضرر و پريشانى كه ناملايم طبع اوست برسد متوجه درگاه الهى گردد و دعاى بسيار نمايد و در تمام احوال ، رفع آن ناملايمات را خواستار باشد .
تتمّه : آيه آگاهى است براى مؤمنان و متّقيان كه اين حال نوع انسانهاست در حوادث ؛ لكن شما اهل ايمان نبايد چنين باشيد ؛ بلكه بايد در تمام احوال از صحّت و مرض و دولتمندى و تنگدستى و راحتى و سختى متوجه منعم حقيقى بوده و از اداى وظيفهء حقشناسى و شكرگزارى غفلت نورزيد تا سرانجامِ نيك را در دنيا و آخرت دريابيد .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 276
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٧٦