( آيه 82 و 83 ) ( أَفَلَمْ يَسِيرُواْ فِى الْأَرْضِ فَيَنظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُواْ أَكْثَرَ مِنْهُمْ وَ أَشَدَّ قُوَّةًوَ ءَاثَارًا فِى الْأَرْضِ فَمَآ أَغْنَى عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَكْسِبُونَ * فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيّنتِ فَرِحُواْ بِمَا عِندَهُم مّنَ الْعِلْمِ وَ حَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِى يَسْتَهْزِءُونَ )
اعراب :
من العلم بيان ما عندهم است و احتمال ديگر اين كه من العلم بيان بيّنات باشد و تقدير آيه چنين شود : فلما جاءتهم رسلهم بالبينات من العلم فرحوا بما عندهم .
تفسير :
پس آيا در زمين ( مانند سرزمين قوم عاد و ثمود هنگام سفر براى تجارت و غيره ) سير نكردند تا بنگرند عاقبت و سرانجام كسانى كه پيش از آنها بودهاند چگونه بوده است از امّتهاى سابق كه هم عددشان از اينان بيشتر و هم نيرومندتر از ايشان و هم داراى آثار وجودى بيشتر از قبيل قصرها و قلعههاى و بناها و نهرها و سدها و باغات بودهاند ؟
پس آنچه به دست مىآوردند و كسب مىكردند از جمع مال و منال و سپاه و غيره عذاب الهى را از آنها دفع نكرد .
فَلَمَّا جَآءَتْهُمْ . . . : پس چون پيامبرانشان دلايلى روشن و معجزات و آيات دالّ بر صدق ادّعاى آنها آورند آنها به آنچه از علم و دانش در نزد خودشان بود ( از علوم مربوط به عقايد فاسده كه در حقيقت علم نبود و به دانشهاى مربوط به امور دنيوى ) دلخوش كرده و مغرور شدند و پيامبران و وحى و آخرت و ثواب و عقاب و معجزات و احكام شرع
تفسير روان (فارسى) — صفحة 242
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٤٢