كه امّتهاى گذشته نزد مشاهدهء عذاب اظهار ايمان كردند ، و فايدهاى براى ايشان نداشت و همه هلاك شدند .
يا ايمان نمىآورند تا عذاب آخرت را ببينند .
( آيهء 202 ) ( فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَ هُمْ لَايَشْعُرُونَ )
تفسير :
پس ناگهان و غفلتاً عذاب براى ايشان بيايد در حالى كه ايشان وقت آمدن آن را ندانند .
[ ناتوانى كافران در دفع عذاب ]
( آيهء 203 ) ( فَيَقُولُواْ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ )
تفسير :
پس از روى تحسُّر و تأسُّف گويند : آيا ما مهلتدادهشدگان هستيم ؟ يعنى آيا ما را مهلت دهند تا ايمان آوريم و تصديق كنيم ؟
( آيهء 204 ) ( أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ )
تفسير :
پس چون حق تعالى ايشان را به وقوع عذاب ترسانيد و آنها بر سبيل تكذيب و استهزا تعجيل كردند ، خداوند سبحان از روى توبيخ فرمود :
آيا پس به عذاب ما شتاب مىكنند و مىگويند : « فأتنا بماتعدنا » و حال آن كه در وقت مشاهدهء عذاب مهلت طلبند ؟
و چون غرور كفّار به سبب بسيارىِ اهل و كثرت مال و طول عمر بود و از عاقبت اين غرور و كفر غافل بودند ، لذا خداوند بر سبيل تقرير فرمود :
( آيهء 205 و 206 و 207 ) ( أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنهُمْ سِنِينَ * ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ * مَآ أَغْنَىعَنْهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ )