حاصل آيهء شريفه آن كه اوّل پيغمبران را فرستاديم تا ايشان را به حق دعوت نمودند و از عذاب ترسانيدند ، و چون تصديق ننمودند ، مستحق عقوبت گشتند ، و ما ستمكار نيستيم كه قبل از انذار و اتمام حجّت ، كسى را عذاب كنيم .
تبصره : يكى از معتقدات شيعهء اثنى عشريه آن است كه : صدور ظلم از خداى تعالى محال است ؛ زيرا ظلم قبيح است و ذات سبحانى ، منزّه و مبرّا از انجام قبايح باشد ، و نيز داعى به آن يا حاجت است يا جهل ، و آن دو در خداى تعالى محال است .
[ توهين مشركان به قرآن ]
( آيهء 210 ) ( وَ مَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيطِينُ )
تفسير :
در بعضى تفاسير مذكور است كه مشركان قريش به مقام رسالت جسارت نموده گفتند :
پيغمبر كاهن است و شياطين قرآن را به او القا نمايند ! آيهء شريفه نازل شد :
و شياطين و جنّيان ، قرآن را بر پيامبر نازل نكردهاند .
( آيهء 211 ) ( وَ مَا يَنمبَغِى لَهُمْ وَ مَا يَسْتَطِيعُونَ )
تفسير :
و فرود آوردن قرآن ، سزاوار و شايسته شياطين نباشد و نتوانند و بر آن قادر نباشند .
قرآن مجيد معجزه است و خداوند آن را از تلبيس مبطلين و تدليس شياطين حفظ فرمايد تا اعجاز آن ثابت ، و صدق رسالت آورندهء آن محقّق گردد .
( آيهء 212 ) ( إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ )