تفسير :
وَمَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِى إِلَيْهِمْ
يعنى : مشركان مكه چگونه مىگويند كه پيامبر بشر بايد فرشته باشد ، در حالى كه پيش از تو به سوى مجامع انسانى جز مردانى كه به آنها وحى مىكرديم نفرستاديم .
بايد دانست كه ظاهر آيه اين است كه فرستادهء خدا بر بشر بايد از صنف مرد از نوع بشر باشد نه غير بشر از فرشتگان و پريان و نه از صنف زنان از بشر . و نيز ظاهر آيه اين است كه جهت عمدهء تمايز پيامبران از ديگران وحى است .
فَسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
خطاب در آيه به همهء مكلّفان است اعم از مؤمنان و مشركان .
يعنى : اگر در مسألهء مَلَك بودن يا بشر بودن فرستادگان خدا جهل و ترديد داريد از اهل ذكر بپرسيد ، يعنى مشركان از اهل كتاب خاصه از يهود بپرسند كه از پيش با آنها مراجعه و روابط داشتند و در امور مهم خود و راجع به پيامبر اسلام از آنها پيروى مىكردند ، و مسلمين نيز از اهل كتاب و از پيامبر اسلام و اهلبيت او عليهم السلام سؤال كنند .
وَمَا جَعَلْنَاهُمْ جَسَداً لَّا يَأْكُلُونَ الطَّعَامَ وَمَا كَانُوا خَالِدِينَ
آيه در ردّ گمان باطل آنهاست كه بايد رسولان الهى فرشته باشند يعنى پيكرى متجسّد از مَلك كه هرگز طعام نخورند و براى هميشه زنده باشند و اگر روزى از بشر جدا شدند به سوى فرشتگان روند .
معناى آيه : ما پيامبران را جسدى كه طعام نخورند و به صورت انسانى خالى از جوارح و اندامهاى درونى و فاقد نيروهاى جسمانى باشند قرار نداديم ، و آنها هيچ گاه خالد و جاويدان نبودند ، بلكه همانند ساير بشرها مىزيستند و مىمردند .
ثُمَّ صَدَقْنَاهُمُ الْوَعْدَ فَأَنجَيْنَاهُمْ وَمَن نَّشَاءُ وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ
بيان عاقبت حال فرستادگان و امت آنهاست از پذيراشدگان و كافران و منكران .
يعنى : پس از فرستادن آنها به سوى مجامع بشرى ، وعدهاى را كه به يكايك آنان داده بوديم منجّز كرديم و تحقّق بخشيديم و آنها را و كسانى را كه مىخواستيم يعنى از مؤمنان و گروندگانشان نجات داديم و مسرفان و تجاوزگران از حد و مرز شرايع را نابود كرديم .
تفسير روان (فارسى) — صفحة 123
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٢٣