-
وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَ لكِنْ لا تُبْصِرُونَ
« 1 » ؛ ( و ما به آن [ محتضر ] از شما نزديكتريم ولى نمىبينيد . )
ما به او نزديك و او نزديك ما * با خدا باشيم دايم با خدا
و تقرب به صفات حق اتّصاف است به صفات حق اما تقرّب به حق و
وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ
« 2 » و رجال اللَّه طالبند كه دايم با حق باشند در صورتى كه تجلّى فرمايد و لا يزال حق متجلّى در صورة عباد .
لاجرم بنده با خدا باشد * در همه حال هر كجا باشد « 3 »
( 3728 ) مخدّره عليا نفيسه ، بنت حسن بن زيد بن حسن بن علىّ بن ابى طالب - عليهمالسّلام - و زوجه اسحاق بن جعفر - عليه السّلام -
مخدره عليا نفيسة بنت حسن بن زيد ، به جلالت شأن معروف و به كمالات نفسانى و زهد موصوف بود . روزها روزه و شبها به عبادت قيام مىنمود و صاحب كرامات بود و سى مرتبه به حج مشرّف شد كه اكثرش را با پاى پياده پيمود ، صاحب مال بود و به عموم مردم و زمين گيران و بيماران احسان مىنمود . تولّد آن بانو در مكّه ، سال 145 واقع شد و در مدينه نشو و نما نمود تا آن كه در دهه دوّم ماه رمضان سال 208 در مصر بدرود حيات گفت و در خانه خودش در قبرى كه به دست خود حفر كرده بود ، به خاك سپرده شد . وى را از اسحاق دو فرزند است به نام قاسم و امّ كلثوم . « 4 »
هامش
( 1 ) . سورهى واقعه ، آيهى 85 .
( 2 ) . سورهى حديد ، آيهى 4 .
( 3 ) . طبقات اعلام الشيعه ( ضياء اللّامع ) ، ص 147 ؛ طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 2 ؛ رياض العارفين ، ص 232 .
( 4 ) . كتابى در مناقب او نوشته شده به نام مأثر النفيسه و اسحاق فرزند حضرت صادق - عليه السّلام - و صاحب صلاح و ورع و زهد و اجتهاد فضل است .