( 3659 ) حاج ميرزا مهدى قاضى طباطبايى تبريزى
از معاريف و مشاهير عهد خويش ، صاحب علم و عمل است كه در زهد و عبادت ضربالمثل بود . نقل شده كه از اوان جوانى تا آخر عمر نوافل يوميّه از وى فوت نشد و در فطانت و ذكاوت و كثرت ، تواضع و حلم و حسن معاشرت و پناهگاهى فقرا و مساكين ، فوقالوصف بود و نوادر و كرامات از آن مرحوم بسيار است . وصيتنامهاى هم خطاب به اولادش دارد . سال 1241 در تبريز رحلت نمود و در مقبره واقعه ، در ديوار شمالى مسجد معروف به مقبره مدفون گرديد . « 1 »
( 3660 ) سيد معزّالدّين ، مهدى بن حسين قزوينى « 2 » حسينى
از اخيار و ابرار ، صاحب علم و عمل و صبر و تقوى و رضا و داراى نيروى تحمّل مشقّت عبادت و سكون نفس بود . دوام اشتغال به ذكر را از عموى اجلّ خود ، سيد محمدباقر فرا گرفت و صاحب اسرار دايى خود جناب سيد محمد مهدى بحرالعلوم - كه در فضايل و معنويات و مناقب وى در علماى ابرار كمنظير بود و مكرر ملاقات ولى عصر عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف - براى وى حاصل شد - آموخت .
در مراقبت و مواظبت اوقات و تمام نوافل و سنن و قرائت ، با آن كه به سن پيرى رسيده بود ، در عصر خود آيت و حجّتى بود و هرگز حوايج خود را از اهل و اولاد و خدمتگزار نمىطلبيد . در مراجعت از سفر حج ، دوازده ربيع الاول سال 1300 ، پنج
هامش
( 1 ) . ر . ك : شجرهنامه استاد .
( 2 ) . قزوينى : منسوب به قزوين ، شهرى در دامنهى جنوبى كوههاى البرز ايران .