( 3056 ) ابوعبداللَّه ، محمد بن حسّان بسرى « 1 »
اهل معرفت و صاحب كرامت است كه با ابوتراب نجشى عسكر بن حسين - متوفى به سال 245 - مصاحبت داشت .
گفتار
- « النّعم طرد ؛ فمن رضي بالنعم . فقد رضي بالطرد ؛ والبلاء قربة ؛ فمن ساءه البلاء ، فقد أحبّ تركه القربة والتقرب إلى اللَّه . »
نعمتها موجب طرد شدن از قرب الهى مىشود [ اگر به طور صحيح استفاده نشود ] ، پس كسى كه به نعمتها خشنود باشد ، به تحقيق به طرد شدن راضى شده است و بلا ، موجب تقرّب انسان به خداوند مىشود پس كسى كه از بلا بدش بيايد ، پس ترك آن را كه موجب تقرب به خداوند مىشود دوست دارد . « 2 »
( 3057 ) محمد حسن ارندى « 3 »
از اوتاد و موحدين و علماى دين است . در مدرسه نيمآورد « 4 » اصفهان به تصفيه و تزكيهى ظاهر و باطن و كسب علوم صورى و معنوى اشتغال داشت و در نهايت تجريد و تفريد بود . وى شاگرد اخلاقى حاج محمد حسين حسين علىشاه است كه در اواخر عمر مستسقى شد و سال 1272 از دنيا رفته و در مقبره بابا ركن در تخت پولاد
هامش
( 1 ) . ظاهراً وى همان ابوعبيد بسرى است كه گذشت . بُسرى : منسوب به بُسر ، روستايى از توابع حَوْران از اراضى دمشق . براى توضيح بيشتر ، ر . ك : اللّباب ابن اثير .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 114 .
( 3 ) . منسوب به ارند ، رودخانهى معروف انطاكيّه .
( 4 ) . مدرسه نيمآورد : مدرسهاى معروف واقع در محلهى نيم آورد اصفهان .