أقبل اللَّه تعالى برحمته عليه ، و أقبل بوجوه الخلق إليه ؛ و من كان مرّة و مرّة ؛ فاللَّه تعالى يرحمه وقتاً مّا . »
هر كس با تمام وجود از خدا روى برگرداند ، خداوند به كلى از او روى بر مىگرداند ، و هر كس با قلب خود بر خدا رو كند ، خداوند متعال به رحمت خود بر او روى مىآورد و كارى مىكند كه مردم به او روى آورند و هر كس گاه گاه چنين باشد ، خداوند متعال زمانى او را مورد رحمت خود قرار مىدهد .
معروف به حضرت رضا - عليه السّلام - عرض كردم : كلام ابن سمّاك در قلبم جا گرفت .
« و تركت جميع ما كنت عليه إلّا خدمة مولاى علىّ بن موسى الرضا - عليه السّلام - و ذكرت هذا الكلام مولاى فقال : يكفيك هذه موعظةً إن اتّعظت . »
و تمام آن چه را كه داشتم ، به جز خدمت مولايم حضرت على بن موسى الرضا - عليه السّلام - را رها كردم و اين سخن را به مولايم عرض كردم ، فرمود : اگر موعظهپذير باشى ، همان براى تو بس است .
گفتار
- « حق تواضع آن است كه خويشتن بر هيچ كس فضل ننهى . »
- « طمع ، رسنى است در گردن و بندى است بر پاى ، بينداز تا برهى . »
- عيال اختيار نمىكرد و مىگفت : من طاقت مبارزه با دو شيطان ندارم ، مرا شيطانى است و زن را شيطانى در دست . پس از مرگ به خوابش ديدند ، پرسيدند : خدا با تو چه كرد ؟ گفت : اكرام و اعزاز ، اما هيچ كس را آن آبرو نباشد كه كسانى را كه تن زير رنج و تعب دادهاند و بار عيال كشيدهاند .
- از وى پرسيدند :
« متى يعرف العبدُ أنّه على حقيقة المعرفة ؟ قال : إذا شاهد الحقَّ به عين اعتباره فانياً عن كلِّ ما سواه . »
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 87
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٨٧