( 3184 ) ابوعبداللَّه [ ابوعبيداللَّه ابوبكر ] محمد بن سوقه
عارف بزرگى است كه صاحب خوف از پروردگار بود . وى از اصحاب امام جعفر صادق - عليه السّلام - و مورد اطمينان مىباشد .
گفتار
- « إنّ المؤمن الذي يخاف اللَّه لايَسمن ، و لايزداد لونُه إلّاتغيراً . »
همانا مؤمنى كه از خدا مىترسد ، چاق نمىشود [ زياد نمىخورد تا چاق شود ] و رنگش در حال تغيير است .
- « أمران لو لم نعذِّب إلّابهما لَكنّا مستحقين بهما العذاب : أحدنا يزداد في دنياه ، فيفرح فرحاً ، ما علم اللَّه منه قطّ أنّه فرح بشيء قطّ زِيدَ في دينه مثلُه ؛ وأحدنا ينقص من دنياه ، فيحزُن حُزناً ، ما علم اللَّه منه قطّ أنّه حَزن على شيء نقصَه من دينه مثلِه . »
دو چيز است كه اگر جز به آنها عذاب نشويم ، حتماً به واسطه آن دو مستحق عذاب هستيم : يكى از ما دنيايش زياد مىشود و خوشحالى پيدا مىكند به گونهاى كه خداوند هيچ گاه از او سراغ ندارد كه او به واسطه زياد شدن در دينش نيز خوشحال شده باشد و يكى از ما دنيايش كم مىشود و محزون مىشود به گونهاى كه خداوند از او سراغ ندارد كه هيچ گاه بر كم شدن دينش نيز محزون شده باشد . « 1 »
( 3185 ) مولانا محمد سوّار
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 5 ، ص 1 .