( 3139 ) آقا محمد رضا قمشهاى « 1 » اصفهانى
عارف و حكيمى بزرگوار ، صاحب مشرب و اخلاق صافى است كه در آداب و نواميس چون اباذر و سلمان محكم بود . چندين سال در آن ديار به تدريس كتب حكمت و عرفان اشتغال داشت . سپس به تهران مسافرت نمود و در مدرسه ميرزا شفيع صدر اعظم در جلو مسجد شاه درس مىگفت . سال 1241 در قمشه ديده به جهان گشود و غرّه صفر سال 1306 همزمان با فوت و تشييع حاج مولى على كنى دار دنيا را وداع گفت و در ابن بابويه نزديك مزار حاج آخوند محلاتى به خاك سپرده شد . گويا ابتدا در سر قبر آقاى شهر تهران به خاك سپرده شد ، اما در اثر خرابى و خيابانكشى آن جا ، استخوانهايش را به مكان مذكور انتقال دادند . از او تأليفات و اشعارى با تخلص صهبا بر جاى مانده است .
شعر
- ساغر ز خون ماست به اندازه نوش كن * اين جام باده نيست كه لبريز مىكنى
در بىخبرى از تو صد مرحله من پيشم * تو بىخبرى از غير من بىخبر از خويشم
اساس عالم هستى بساط باده پرستى * اگر نداشت ندانم چه داشت عالم هستى
زمين ميكده را برتر از بهشت شمارم * چه حكمت است ندانم در اين بلندى و پستى
هامش
( 1 ) . قمشهاى : منسوب به قُمْشِهْ ، نام ديگر شهرضا ، شهرى واقع در سر راه اصفهان به شيراز .