( 3097 ) ميرشاه شمسالدّين محمد حسينى ثانى
( 3098 ) ميرشاه شمسالدّين محمد حسينى ثالث
( 3099 ) قطبالدّين محمد ابن ابىطالب حسينى مدنى تبريزى شيرازى « 1 »
صاحب علم و عمل و از شاگردان اخلاقى شيخ على نقى استهبانى است . مدتى در اغلب بلاد ايران گشته و مدتى هم در نجف اشرف توقف داشت . سيد مهدى بحرالعلوم و مولى محراب جيلانى و عدهاى ديگر از وى استفاده نمودند . در شيراز توطن داشت تا آن كه سال 1173 از دنيا رفت . وى را تأليفاتى است چون : رساله فصلالخطاب ، رساله شمسالحكمة ، كنزالحكمة ، انوارالولاية ، نورالهداية ، رساله و قصيده عشقيّه ، مثنوى موسوم به نورالولاية ، مثنوى موسوم به منهجالتّحرير و رساله افاضه روحيه .
شعر
- استمسكوا يا أولي الألباب ! واعتصموا * بالعشق ! بل عظّموا من نور الحلقاء
اى صاحبان عقل ! به عشق تمسّك كنيد و چنگ بزنيد ، بلكه در برابر حلقههاى
نورانى تعظيم كنيد .
هامش
( 1 ) . ظاهراً وى همان قطبالدّين شيرازى است كه در سفرهاى خود خدمت مولانا خاكى خراسانى - متوفى به سال 1234 - رسيده است . مَدَنى : منسوب به مدينهى منوّره ؛ شيرازى : منسوب به شيراز شهر معروف و قديمى ، مركز استان فارس .