اى كسى كه طالب و خواهان امر بزرگِ وصال و ديدن محبوب مىباشى ! با افسون و طلسم نمىتوانى به بارگاه رفيع او دست يا بى و كامياب گردى .
رُحت مُعافىً واغْتَنِمْ نُصْحِى و إنْ * شِدْتَ انْ تَهْوى فَلِلْبَلْوى تَهَىْ
اگر نصيحت مرا قبول مىكنى و غنيمت مىشمرى ، برو و در عافيت و راحتى زندگى كن ولى اگر بخواهى در عالم محبت و عشق ورزى داخل شوى ، آماده بلا و گرفتارى باش .
أَىُّ تَعْذيبٍ سِوى البُعْدِلَنا * مِنْك عَذْبٌ حَبّذا ما بَعْدَ أَىْ
معشوق بىنظيرم ! هر نوع رنج و عذابى از جانب تو در كام من شيرين و گواراست مگر عذاب فراق و دورى از جمالِ تو .
إِنْ تَشَىْ راضيةً قَتْلِى جَوىً * فِ الهَوى حَسْبى إفتخاراً ان تَشَى
اين افتخار مرا بس است كه به خاطر شدت عشق و محبتى كه به تو محبوبم دارم ، جان مرا مىستانى و مرا فانى مىسازى .
ذَهَبَ العُمْرُ ضِياعاً وانْقَضى * باطلًا إذ لَمْ أَفُرْمِنْكُمْ بشىْ
عمرم ضايع گشت و زندگيم در باطل سپرى گشت چون به بهره و نصيبى از ديدار و وصال شما دست نيافتم .
غَيْرَما أُوْلِيْتُ مِنْ عِقْدى وَلا * عِتْرَةِ المَبعوثِ حَقَّاً من قُصَىْ
تنها بهره و نصيبم از عمر پيمان محبت و مودّتى است كه با اهل بيت پيامبرى كه به حق مبعوث و برانگيخته شد و از نسل قصىّ بن كلاب مىباشد ، بستهام .
وَيَحْسُنُ إِظْهارُ التّجَلُّدِ لِلْعِدى * وَيَقْبَحُ غَيْرُ الْعَجْزِ عِنْدَ الأَحِبَّةِ
اظهار قدرت و صبر در مصائب در برابر دشمن نيكو است ، ولى جز اظهار عجز و ذلت و خضوع در درگاه دوست همه چيز ناپسند است .
وَعُقْبَى اصْطِبارِى فِى هَواكِ حَمِيدَةٌ * عَلَيْكِ وَلكِنْ عَنْكِ غَيْرُ حَمِيدَةٍ
عاقبت صبرم در تحمل سختىهاى راه عشق پسنديده و نيكو است ، ولى صبر