سال 1248 در تبريز متولد گشت و 12 ماه رمضان سال 1312 بدرود حيات گفت .
صاحب تأليفاتى است چون : صحيفةالابرار ، مفاتيحالغيب و ديوان اشعار و غزليات . از الفيّه وى ظاهر مىشود كه وى از سادات طباطبايى بوده ، در ابتداى اين كتاب مىگويد :
« قال التّقىّ الهاشمىّ النسبا ، بقيّة الماضين من طباطبا . »
گويد : تقى هاشمى نسب ، بقيه گذشتگان از طباطبايى .
و گويند : داراى عزت نفس و مناعت طبع بود كه جز خانه مسكونى خود چيزى نداشت ، آن را هم پس از فوت وى فروخته و قرضهايش را ادا نمودند . به زندگانى بسيار ساده و گوشه نشينى بيشتر مايل بود ، تا به اندوختن مال و اختلاط با مردم . « 1 »
شعر
چند عمر اندر پى آب سكندر بگذرد * بگذر از ظلمات تن تا آبت از سر بگذرد
باد كبر از سر بنه كاين سر چو سر در خاك كرد * بادهاى مشك بو بر وى مكرر بگذرد
( 3031 ) نصرالدّين محمد ثانى اصفهانى
اهل عرفان و جامع معقول و منقول است كه سالها در شيراز با اهل معرفت وقت به سلوك اشتغال داشت . صاحب تأليفاتى است در حكمت و طبع موزونى هم داشت ، سال 1191 در شيراز دار دنيا را وداع گفت . « 2 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : اعلام ؛ الكنى و الالقاب ؛ فوائدالرّضويّه .
( 2 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 74 .