- توبه از معاصى ، اول راه سالكين الىاللَّه است و رأسالمال فائزين و كليد استقامت مريدين و اصل نجات و به توبه ، نگاه داشته مىشود از هلكات .
- اشكالى در اين نيست كه توبه عقلًا و شرعاً واجب است ، اگر معلوم شود كه سعادت حقيقيه ابديّه در مشاهده و لقاى حضرت حق است در آخرت و محجوب از حضرتش بدبخت و به آتش فراقش سوزنده . غليظترين حجاب هم حجاب متابعت شهوات و ارتكاب سيّئات است ؛ چون متابعت شهوات و ارتكاب سيّئات اعراض از خداست به متابعت شيطان و هوى ، بلكه در واقع به عبادت آنان مشغول شدن است و از طرفى هم بايد بدانيم كه دست برداشتن و انصراف از آن چه از حضرت حق دور مىكند لازم و واجب است ، اين جاست كه بنده بايد به توبه بپردازد و آن ممكن نيست ، مگر به خلع لباس جفا و ترك آن چه مرتكب بوده و نشر بساط وفا [ خلاصه كلام ايشان راجع به دليل عقلى و شرعى توبه ] .
- آداب مراقبه آن است كه اولًا ترك معاصى كنى و ثانياً اشتغال به طاعات به شرط حضور اگر از اهل ذكر باشد ، اوايل امر ذكرش استغفار و اواسط ذكر يونسيّه و در اواخر ذكر لا إله الّا اللَّه به شرط استمرار و ثالثاً مراقبه ، يعنى غافل از حضور حضرت حق جلّ شأنه نباشى و « هذا هو السّام الأعظم والرّافع إلى مقام المقرّبين ، من كان طالباً للمحبّة و المعرفة فليتمسّك بهذا بحبل المتين ، وإلى هذا يشيرُ قوله - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : اعبداللَّه كأنّك تراه ، فإن لمتكن تراه فإنّه يريك . » ؛ ( و اين همان قلّه بزرگ است و انسان را به مقام مقربان بالا مىبرد ، كسى كه طالب محبت و معرفت است بايد به اين ريسمان محكم چنگ بزند و به اين معنا اشاره مىكند سخن رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - : خدا را آن گونه بندگى كن ، مثل اين كه او را مىبينى ، پس اگر او را نمىبينى او تو را مىبيند . )
و رابعاً حزن دايم داشته باشى [ اين بود خلاصهى كلام وى نسبت به مراقبه ] .
- اگر بخواهى بويى از آدميت بشنوى ، بايد مجاهده كنى كه سختتر از جهاد با اعدا است ، عرفا اين جهاد را موت احمر مىنامند و معنى مجاهده آن است كه اول بايد ايمان
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 356
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٥٦