الصدور وذمّهم أنفسهم عند أنفسهم . »
ابدل [ افراد برجستهاى كه ناشناخته هستند و سبب بركت براى ديگران ] به آن چه رسيدند به واسطهى روزه و نماز نبوده است ، لكن به واسطهى سخاوت و شجاعت دل و سلامت سينه و خود را نزد خويش مذمّت كردن به آن مقام رسيدند .
- « عوِّدوا أعينكم البكاء وقلوبكم التّفكّر . »
چشمان خود را به گريه و دلهايتان را به تفكر عادت دهيد .
- گرسنگى نفس را ذليل و دل را رقيق و علم سماوى بر تو ريزد .
- اگر يك لقمه از حلال شبى كمتر خورم دوستتر دارم از آن كه تا روز نماز كنم ؛ زيرا شب آن وقت درآيد كه آفتاب غروب كند و شب دل مؤمن آن گاه است كه معده از طعام پر شود .
- خوش به حال آن كس كه در عمر خود يك قدم به اخلاص گذاشت ، چون بنده خالص شود از بسيارى وسواس و ريا ، نجات يابد .
- صدق را مركب خود قرار ده و حق را شمشير و خدا را غايت طلب خويش دان .
- از هرمقامى به من حالى رسيد ، مگر از رضا ، كه از او به جز بويى به من نرسيد با اينهمه اگر همه خلق عالم را به دوزخ برند و همه به كراهت روند من به رضا روم ؛ زيرا اگر رضاى من نباشد دوزخ رفتن رضاى او باشد .
- بنده تا وقتى كه نفس خود را نشناسد تواضع نكند و تا به پستى دنيا پى نبرد زهد نورزد و زهد آن است كه هرچه تو را از حق تعالى بازدارد ترك كنى .
- حصن حصين ، نگه داشتن زبان است و مغز عبادت ، گرسنگى و دوستى دنيا ، سَرِ همه گناهان .
- معرفت به خاموشى نزديكتر است از سخن گفتن .
- هر كه نفس خود را قيمتى داند ، هرگز حلاوت خدمت نداند .
- دنيا نزد خداوند - عزّوجلّ - كمتر است از پر پشّهاى ، قيمت آن چه بود تا كسى در آن
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 70
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٧٠