[ بظاهره ] ، وأمّا باطنُه فعند ربّه . »
كسى كه خداوند او را به خودش مشغول كند ، به چيز ديگرى از مخلوقات كه خداوند او را در آنها مقيم كرده است مشغول نمىشود ، چون ظاهرش با موجودات است و اما باطنش نزد پروردگارش مىباشد .
- « إذا دعوتَ ربَّك و لم تُجَب ، فذلك لعدم صدق إضطرارك عند الدّعاء كما وجب . »
وقتى كه پروردگارت را مىخوانى و اجابت نمىشوى ، به سبب صادق نبودن اضطرار هنگام دعا مىباشد آن طور كه لازم است . « 1 »
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ج 2 ، ص 20 .