( 2381 ) شيخ ابوالحسن ، على بن احمد
اهل معرفت و از شاگردان عبدالقادر - متوفى به سال 561 - است . « 1 »
( 2382 ) سيّد على بن احمد
از رجال وقت و از موحّدين و صاحب خوارق است كه در سال 575 از دنيا رحلت نمود . « 2 »
( 2383 ) ابوالحسن ، على بن احمد بن سهل [ الحسن ] صوفى فوسنجى [ بوسنجى يا فوشنجى ] « 3 »
از برجستگان جوانمردان خراسان « 4 » و از اعلم مشايخ وقت خود در علم توحيد و معاملات است كه بهتر ايشان در طريق فتوّت و تجريد بود و در نيشابور اقامت داشت .
وى مصاحبت با احمد بن محمّد جريرى و احمد بن محمّد ابوالعبّاس عطا در عراق و با طاهر مقدسى و ابوعمر دمشقى در شام را اختيار نمود . با شبلى نيز در مسايلى سخن
هامش
( 1 ) . ر . ك : رشحات عين الحياة ، در شمارهى 524 ؛ شرح حال ابومحمد عبدالرّحمان .
( 2 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 32 .
( 3 ) . بوسنَجى / بوشنگى / بوشنجى : منسوب به بُوسَنْج يا بوشنج و يا فوشنج و يا بوشنگ ، قريهاى از روستاهاى ترمذ ( معجم البلدان ، مراصد الطلّاع ) و يا نام روستايى واقع در نزديكى دَرِ هرات از طرفِ خراسان ( معجم مااستعجم ) ؛ صوفى : 1 . از باب اشتقاق كبير از صفا و صفوت گرفته شده و به معناى برگزيده است ؛ 2 . پشمينه پوش . دو احتمال ديگر نيز در وجه تسميه به اين نام ذكر شده ، براى توضيح بيشتر ، ر . ك : مفردات راغب ، و الانساب سمعانى .
( 4 ) . خراسان : خُراسان در اصطلاح قديم ، علاوه بر استانهاى خراسان كه امروزه در ايران واقع هستند ، ناحيه شرقى وشمالى آن تا ماوراءالنّهر را كه اكنون شمال افغانستان و تركمنستان قرار دارد را شامل مىشده است .