( 2386 ) شيخ پير على بن احمد مهمايمى هندى
پيشواى محقّقين و صاحب علم و عمل است . از وى تأليفاتى بر جاى مانده به نام تفسير رحمانى در تفسير قرآن شريف به طور اختصار . « 1 »
( 2387 ) مولانا على احمد نشانى دهلوى حكاك
عارف بزرگوارى است كه به رياضت و مجاهدت كوشش نمود تا به مقامات عاليه رسيد و در سال 1020 از دنيا رفت .
شعر
مرا هر شب چو دزدان خواب گرد چشم تر گردد * دلم را با غمت بيدار بيند باز برگردد « 2 »
( 2388 ) على بن ادريس بغوى « 3 »
عارف ربانى است كه با عبدالقادر جيلى مصاحبت داشت و در سال 619 از دنيا رفت . « 4 »
هامش
( 1 ) . ثمرات القدس .
( 2 ) . رياض العارفين ، ص 253 .
( 3 ) . بغوى : منسوب به بَغْ يا بغشور ، شهر كوچكى واقع در ميان هرات و مرو و يا مرورود .
( 4 ) . طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 288 .