( 1980 ) ابوعمرو ، عامر بن شرجيل [ شراجيل ] شعبى « 1 »
از زهّاد و عبّاد و عالمى فقيه است كه اميرالمؤمنين وى را ديد . سال 104 در سنّ 97 سالگى در كوفه از دنيا رفت .
گفتار
- « إتقوا الفاجر من العلماء والجاهل من المتعبّدين ، فإنّهما فتنة لكلّ مفتون . »
از علماى بدكار و عابد جاهل بپرهيزيد ؛ زيرا اين دو فتنه هستند براى هر آزمايش شدهاى .
- وقتى به وى گفتند : يا فقيه ، گفت : من فقيه و عالم نيستم ، من حديثى شنيدهام و به شما مىگويم ، فقيه آن است كه از محارم الهى پرهيز داشته باشد و عالم آن است كه از خدا بترسد در پنهان . « 2 »
( 1981 ) عامر بن عامر بصرى
از اكابر حكما و نوادر فضلاء و افصح فصحاء عهد خويش است كه در سيواس روم توطّن داشت . قصيدهاى عربى دارد به نام قصيده فريده ذات الأنوار كه مشتمل است بر دوازده نور و در هر نورى حقايق توحيدى را بيان مىنمايد . « 3 »
هامش
( 1 ) . شَعبى : منسوب به قبيلهى شَعب منشعب از قبيلهى بزرگ هَمْدان .
( 2 ) . طبقات شعرانى ، ج 1 ، ص 37 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 4 ، ص 310 .
( 3 ) . رياض العارفين ، ص 373 ؛ مجالس المؤمنين ، ج 2 ، ص 57 .