نپرسيدم ، از قوام و مايهى زينت نَفْس سؤال كردم ، گفت : اى مرد ! اشياء جز به خداوند قيام ندارند ، آن مرد گفت : مقصودم اين معنا نبود ، از تو دربارهى آن چه كه از آن ناچاريم پرسيدم ، گفت : اى جوان ! از خداوند ناچاريم . « 1 »
( 1758 ) سهل بن عبداللَّه فرحان اصفهانى اسفهرديرى
از اوليا و اخيار و ابرار و علما است كه مستجابالدّعوه و صاحب كرامات بود و احمد بن عاصم انطاكى و احمد بن ابى الحوارى و ابويوسف غسولى و عبداللَّه خسيق بن سابق انطاكى و ديگران را ديدار نمود و با آنان مصاحبت نمود . در سال 276 رحلت كرد . « 2 »
( 1759 ) سهل بن على مرزوى
عارف بزرگوارى است كه در زمان حيات عبداللَّه بن مبارك - متوفى به سال 181 يا 182 - از دنيا رفت .
گفتار
- از وى پرسيدند : از نواختههاى خداوند كه بنده را به آن بنوازد كدام بهتر است ؟ گفت :
فراغت دل ، مصطفى - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فرمود :
« نعمتانٌ مغبون فيهما كثيرٌ من النّاس : الصحّة والفراغة . »
دو نعمت است كه بسيارى از مردم در آن زيان مىبرند : تندرستى ، و آسودگى و فراغت .
هامش
( 1 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 105 .
( 2 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 212 ؛ كرامات الأولياء .