نگاشت و در 17 جمادى الثانيه سال 907 دار دنيا را وداع گفت . مزارش در دهلى بالاى حوض شمسى زيارتگاه مردمان است . « 1 »
( 1745 ) ابوالحسن [ ابوبكر ] ، سمنون بن حمزه خوّاص « 2 » بصرى محبّ
از برجستگان اهل معرفت و صاحب كرامات است كه با سرّى سقطى و محمّد بن على قصّاب و ابواحمد قلانسى مصاحبت نمود و از اقران جنيد و ابوالحسن نورى بود .
قبل و يا بعد از جنيد - متوفى به سال 299 - از دنيا رفت .
حكايت
مبتلا به حبس بول شد ، و اين ابتلاء چهارده روز طول كشيد . چون مار گزيده به خود مىپيچيد . فهميد اين ابتلاء براى چيست ، به مكتب خانهها مىرفت و مىگفت :
« ادعوا لعمّكم الكذّاب . »
براى عموى دروغگوى خودتان دعا كنيد .
همين جريان باعث شد كه خود را سمنون كذّاب بنامد ، با آن كه ديگران او را سمنون مُحِبّ مىگفتند .
- شغلتَ قلبى عن الدنيا ولذّتها * فأنتَ والقلبُ شىء غير مفترق
قلبم را از دنيا و لذّت آن به خود مشغول و سرگرم نمودى ، پس تو و قلب [ من ]
چيزى جدا نشدنى هستيد .
و ما تطابقت الأحداق من سنة * إلّا وجدتُك بين الجفن والحدَق
هامش
( 1 ) . ثمرات القدس .
( 2 ) . خَوّاص : 1 . فروشندهى برگ درخت خرما ؛ 2 . كسى كه از شاخهها و برگ درخت خرما باد بزن دستى و مانند آن مىبافد .