و بدان هنگامى كه خداوند بخواهد نيازمندى را غنى و يا توانگرى را فقير گرداند ، يا شخص پايينى را بالا برد و يا بزرگى را پايين آورد ، آن چه كه از اين امور بخواهد انجام مىدهد و كسى و چيزى نمىتواند در كارش بر او چيره گردد ، [ پس ] هيچ يك از اين امور را جز با طاعت خداوند مخواه ، زيرا كسانى كه امور را به غير اطاعت خداوند طلب نمودند در آن چه به آن رسيدند به سبب اين كه آن را طلب كردند ، و در آن چه به آن نرسيدند به جهت اين كه آن را اراده كردند ، آشكارا را زيان ديدند .
- « و اعلم أ نّه ليس بين اللَّه و بين العباد وسيلةٌ إلّاطاعته ، فإنّها وسيلة العباد إليه ، فلا تتوسّلوا إلى اللَّه به غير الوسيلة التى جعلها اللَّه سبيلًا وسبباً إليه ، فإنّ ديّان الدّين إنّما يُدين العباد غداً بأعمالهم ، ولا يُدينهم بمنازلهم فى الدنيا . »
و بدان كه بين خداوند و بندگانش وسيلهاى جز طاعت و عبادتش نيست و آن تنها وسيلهى بندگان به سوى او مىباشد . پس براى [ رسيدن ] به خدا به جز وسيلهاى كه خداوند آن را داده و دستاويز به سوى خويش قرار داده به چيز ديگر متوسّل نشويد ؛ زيرا خداوندى كه در روز جزا بندگان را [ بسيار ] پاداش مىدهد فردا تنها به واسطهى اعمالشان جزاء و پاداش خواهد داد و به واسطهى مقامها و منزلتهايشان در دنيا آنان را پاداش نمىدهد .
- « و اعلم أ نّك قد كُفيتَ مؤونة مَن بعدك ، فلا تتكلّف مؤونةَ من قد كفيتَ بإفساد نفسك ، و اعلم أنّ النّاس قبلك قد جمعوا لأولادهم فلم يبقِ ما جمعوا لهم ولا مَن جمعوا له . »
و بدان كه تو نسبت به مخارج كسانى كه بعد از تو هستند كفايت شدهاى [ و به عهدهى تو نيست ] پس با فاسد و تباه كردن خويش ، خود را نسبت به مخارج كسانى كه كفايت شدهاند به زحمت نيانداز و بدانكه مردم پيش از تو براى فرزندانشان جمع كردند [ اما ] آن چه را كه براى ايشان گردآوردند و نيز كسانى كه برايشان جمع نمودند [ فرزندان ] باقى نماندند .
- « فازهد فى الدنيا تجد لليقين نوراً وترى للترك فضلًا وسروراً ، انظُر إليها بالتصغير إذكان قصيراً فانياً ، إلتمس استصغار الدنيا بالتقليل منها ، واستجلب حلاوة الترك بقصر الأمل فيها . »
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 198
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٩٨