اظهار مىنمود ، تا اين كه در سن متجاوز 120 سالگى در سال 1214 از دنيا رفت و مدفنش در كوهى در چهار كيلومترى دروازه غربى حيدر آباد دكن معروف به درگاه شاه محمود واقع است [ بر آن كوه عمارت و حجراتى قرار دارد ، مزار وى در يكى از آن حجرات قرار دارد ] . عده زيادى به دست وى تربيت يافتهاند كه دو نفر آنها مأمور شدند تا براى تربيت طالبين به ايران بيايند : يكى معصومعلى شاه ، ميرزا عبدالحميد و ديگرى شاه طاهر دكنى و مأمور بودند هر كس شايستهى لقبى گرديد ، براى گسترش مذهب تشيع ، به او لقب عليشاه بدهند . « 1 »
( 1585 ) رضا على شاه هراتى « 2 »
زينت سالكين و صاحب صدق و صفا و فقر و فنا است . و از معاشرت خلق به كلى روى بر تافت و جز ياد حق كارى نداشت . با نور على شاه ، محمد بن على بن ميرزا عبد الحسين و معصومعلى شاه ، حاج محمد مصاحبت و ملازمت داشت و در سال 1211 در كاظمين « 3 » به رحمت ايزدى پيوست و در رواق مطهر به خاك سپرده شد . « 4 »
( 1586 ) ميرزا رضا قليخان متصوف ومتخلص به منصور متصرف
از ارباب يقين و از شاگردان آقامحمد شيرازى ، منوّر على شاه - متوفى به سال 1301 - است كه از وى ديوانى بر جاى مانده .
هامش
( 1 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 74 ؛ رياض العارفين ، ص 238 .
( 2 ) . هراتى : منسوب به هرات ، شهرى معروف و قديمى در شمال غربى افغانستان نزديك مرزهاى ايران . )
( 3 ) . كاظمين : شهرى است در عراق در نزديكى بغداد و متصل به آن كه مزار امام موسى كاظم و امام جوادالائمه - عليهماالسّلام - در آن قرار دارد .
( 4 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 88 ؛ رياض العارفين ، ص 439 .