گويند : چيزى نگذشت كه عبيد اللَّه بن زياد وى را خواست و گفت : از امير المؤمنين - عليه السّلام - برائت بجو ، اما وى ابا كرد . دستور داد دو دست و دو پا و زبانش را قطع كردند .
از آن جا كه على - عليه السّلام - علم منايا و بلايا به وى عنايت فرموده بود ، خبر مردن و كشته شدن اشخاص را مىداد و همانطور هم واقع مىشد . « 1 »
( 1580 ) شيخ آغا رضا تبريزى
عالم ربّانى و شاگرد اخلاقى مولا حسين قلى همدانى - متوفى به سال 1311 - است كه در مسجد شيخ طوسى - رحمهاللَّه - در نجف اشرف اقامهى جماعت مىنمود و بنا به تقاضاى بعضى از اجلاء و صلحايى كه به نماز وى حاضر مىشدند ، پيش از مغرب نزد مزار شيخ - رحمهاللَّه - قدرى مواعظ اخلاقى مىنمود . اين عارف بزرگوار در سال 1265 در تبريز به دنيا آمد و در روز جمعه سوّم شوال 1331 در سن 66 سالگى دعوت حق را اجابت نمود و در صحن شريف به خاك سپرده شد . « 2 »
( 1581 ) شيخ نجيب الدّين ، رضا تبريزى زرگر اصفهانى « 3 »
از اماجد مجذوبين واكابر محبوبين است كه با شيخ محمد على مؤذن خراسانى
هامش
( 1 ) . تنقيح المقال ( رجال مامقانى ) ، ج 1 ، ص 431 ؛ جامع الرّواة ، ج 1 ، ص 319 ؛ طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 20 ؛ بحار الانوار ، ج 42 ، ص 121 ، باب 122 .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ( نقباء البشر ) ، ج 2 ، ص 740 ، شمارهى 1215 .
( 3 ) . وى غير از محمد حسن زرگر اصفهانى - متوفى به سال 1280 - و غير از آقا محمد حسن زرگر صامت على شاه - متوفى به سال 1297 - است . او گاهى به رضا و گاهى به جوهرى و گاهى به نجيب الدّين تخلص مىنمود .