( 1041 ) جابر رحبى « 1 »
عارف بزرگى است كه خداوند او را به خالص ذكر خويش برگزيد و بر مكنون سرّش آگاه ساخت . وى داراى لطافتهاى روحى و حالات بلندى بود . « 2 »
( 1042 ) جابر يزيد جُعفى « 3 »
عارف بزرگوارى كه از اصحاب سرِّ حضرت امام باقر و حضرت امام صادق - عليهماالسّلام - است و در پيشگاه آن حضرات در نهايت جلالت و منزلت و مورد الطاف و عنايت خاص بود . در سال 118 يا 128 يا 132 به لقاءاللَّه پيوست .
گفتار
- خدمت حضرت امام باقر - عليه السّلام - رسيدم ، پرسيدند : كيست ؟ عرض كردم : از اهل كوفه . فرمود : از چه طايفهاى ؟ عرض كردم : جعفى . فرمود : تو را چه چيزى اين جا آورد ؟ گفتم : اشتياق طلب علم . فرمود : از چه كس ؟ عرض كردم : از شما . فرمود : اگر كسى از تو پرسيد : اهل كجايى ، بگو اهل مدينه . عرض كردم : پيش از آن كه سؤالى كنم ، بفرماييد دروغ گفتن بر من جايز است ؟ فرمود : اين دروغ نيست ، كسى كه در شهرى
هامش
( 1 ) . رَحَبى : منسوب به قبيلهى بنى رَحَبه كه از قبيلهى بزرگ يمنى حِمْيَر منشعب هستند ، و گروهى از محدّثان اين قبيله در شام سكونت داشته و رَحَبِىّ ناميده مىشوند ؛ رَحْبى / رُحْبى : منسوب به يكى از محلّهها و جاها و روستاهايى كه در معجم البلدان ذكر شده است ، از معروفترين آنها شايد رَحْبَة مالك بن طوق باشد كه نام روستايى است فيما بين رقّه ( واقع در سوريه ) و بغداد در ساحل رود فرات كه سمعانى در الانساب آن را نام برده است .
( 2 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 146 .
( 3 ) . ابويزيد [ ابومحمد ] جابر بن يزد جُعْفِىّ از اهل كوفه بوده ، و اصالتاً از قبيله جعفى نيست ، بلكه ولاءً به ايشان منتسب است . جُعفى : منسوب به قبيلهى جُعْفِىّ بن سعد ، كه از قبيلهى بزرگ مذحج منشعب است .