شوق كرد و فرمود :
« لا أدرى بأيهما أنا أشدّ سروراً ؟ بقدومك يا جعفر ! أم بفتح اللَّه على يد أخيك خيبر . »
نمىدانم به كدام يك بيشتر خوشحالم ؛ به آمدنت اى جعفر ! يا پيروزى خداوند در قلعه خيبر به دست برادرت .
و نيز از آن حضرت نقل است كه فرمود : « خداوند عوض دو دستى كه از او قطع نمودند ، دو بال به او مرحمت فرموده ، كه در بهشت با آنها پرواز مىكند . »
از بس رأفت و محبّت به مساكين داشت ، وى را ابوالمساكين مىگفتند . در سال هفتم يا هشتم هجرى در جنگ موته « 1 » پس از آن كه دو دستش را قطع كردند و بيش از هفتاد و يا هشتاد طعن و ضرب به وى وارد آمد ، شهيد شد و رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - از اين موضوع سخت غمناك شد . « 2 » پيكر پاكش نيز در منطقه موته به خاك سپرده شد .
( 1065 ) ابوالقاسم ، جعفر بن احمد بن محمد رازى « 3 »
مردى عارف ، زاهد و صاحب جمال و كمال است . مال و سخاوتى بسيار داشت كه تمام ثروت خود را در راه سالكين خرج كرد و خود فقير از دنيا رفت . با احمد بن عطاء و محمدبن ابىالحوارى و ابوعلى ، احمد بن محمد رودبارى - متوفى به سال 323 - مصاحبت داشت . « 4 »
هامش
( 1 ) . مَوته / مؤته : روستايى از توابع بَلْقاء شام ، واقع در جنوب شرقى بحر ميّت در كشور اردن ، كه جنگ موته نيز بهمناسبت وقوعش در آن جا ، بدين نام معروف گشته است .
( 2 ) . تنقيح المقال ( رجال مامقانى ) ، ج 1 ، ص 212 ، شمارهى 1749 .
( 3 ) . رازى : منسوب به شهر بزرگ و قديمى رى كه در جنوب شرقى تهران قرار داشته كه خراب گشته و امروز با تهران يكى است .
( 4 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 128 .