( 1063 ) سيّد جعفربن ابىاسحاق دارابى علوىموسوى ، معروف به كشفى « 1 »
گويند وى از اعاظم علماى اماميّه در قرن 13 و از اهل ذوق و يقين و عرفان است . در سال 1267 در بروجرد « 2 » از دنيا رفت . وى را تأليفاتى است : تحفة الملوك فارسى ، در سير و سلوك و عقل و جهل ؛ برق و شرق ، در شرح بعضى احاديث عرفانيّه ؛ سنا برق ، در شرح دعاء ناحيه مقدّسه ماه رجب : « أللّهم ! إنّى أسألك بمعانى جميع ما يدعوك به ولاة أمرك . . . » ؛ و تأليفات ديگر . « 3 »
( 1064 ) ابوعبداللَّه ، جعفر بن ابى طالب طيّار
از سادات شهدا ، و دوّمين كسى است كه ايمان به رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - آورده و آن حضرت دربارهى وى فرمود :
« خلق النّاس من شجر شتّى ، و خلقتُ أنا و إبنا أبى طالب من شجرة واحدة .
أصلى على ، و فرعى جعفر . »
مردم از درختهاى مختلف خلق شده و من و دو فرزند ابوطالب از يك درخت خلق شدهايم ، على اصل من و جعفر شاخهى من است .
نيز پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - پس از مراجعت جعفر از حبشه دوازده قدم به استقبال وى رفت و با وى معانقه نمود و ميان دو چشمش را بوسيد و گريه
هامش
( 1 ) . دارابى : منسوب به داراب شهرى قديمى واقع در جنوب درياچهى نيريز در استان فارس ؛ علوى : منسوب به جدّ به نام على ، از جمله اميرالمؤمنين علىّ بن ابى طالب - عليه السّلام - ؛ موسوى / موسايى : منسوب به جدّ به نام موسى ، و گاه به حضرت موسى بن جعفر - عليه السّلام - .
( 2 ) . بروجرد : شهرى در نزديكى همدان .
( 3 ) . طبقات اعلام الشيعه ( الكرام البرره ) ، ج 1 ، ص 241 ، شمارهى 492 .