( 1368 ) حسين مطوّعى مجذوب « 1 »
از مجاذيب حضرت بارى و صاحب كرامات است . در ابتدا در جامعِ حاكم مصر اقامت داشت و پس از آن در نزديكى غيظ ، محلّهاى را وطن خود قرار داد . « 2 »
( 1369 ) حسين بن معزّ بلخى « 3 »
عارف جليل القدرى است كه با شيخ مظفّر و شرف الدّين ، يحيى احمد - متوفى به قرن 7 - مصاحبت داشت . جذبه الهى در ابتدا وى را در ربود و از همه كناره گرفت . از وى مكتوباتى بر جاى مانده است .
گفتار
- « إنّ اللَّه يحبّ عالى الهمم ، و يكرَه المتقانس عن الهمم . »
خداوند افرادى را كه همّت عالى دارند دوست دارند و از افرادى كه همّت عالى ندارند بدش مىآيد .
- علوّ همت آن است كه روز به روز هرچه در تحت « كُن » درآمده است بالاتر از آن برود و هماى همّت او جز به فضاى ربوبيّت پرواز نكند .
- دل از خلق برداشتن و بر حق بستن ، كار اوليا و انبيا است . هيهات ! هيهات ! تمام
هامش
( 1 ) . مُطَوَّعى : نامى كه به جهادگران و مرزبانان داوطلب مسلمان اطلاق مىشده است ؛ مجذوب / مجذوبه : كسى كه مورد عنايت و جذبه و كشش حضرت حق قرار گرفته است .
( 2 ) . كرامات الأولياء .
( 3 ) . بلخى : منسوب به بَلْخ شهر تاريخى و مشهور خراسان قديم ، كه خراب گرديده ، و اكنون روستا و يا شهر كوچكى است در شمال افغانستان .