( 1350 ) سيد حسين بن سيّد قريش قزوينى
عالمى صاحب تقوى و كرامت معروف به طىّ الأرض است . از اجلّاء سادات قزوين و اشراف آن جا بود و مواظبت تمام بر زيارت ابوذر غفارى در سه فرسخى قزوين در هر شب جمعه داشت و از آن امام زاده كراماتى هم نقل مىنمود . در حدود سال 1300 از دنيا رحلت كرد .
نقل است كه خبر مرگ و محل دفن خود را پيش از مرگش داده و گفته من مىميرم و مرا به طور موقت دفن مىكنند و پس از دو سال و دوماه شخصى از تبريز مىآيد و كالبد مرا به عتبات مىبرد و چنان مىشود كه گفته بود . « 1 »
( 1351 ) سيّد حسين قزوينى
از علماى صاحب كرامات باهره و اساتيد سيد محمّد مهدى بحرالعلوم - متوفى به سال 1212 - است . مزارش در قزوين مورد توجّه است و خوارق از آن به ظهور مىرسد . صاحب تأليفات و رسايلى است ، از جمله كتاب معارج الأحكام .
( 1352 ) مولانا حسين قصّاب
اهل معرفت و از شاگردان اخلاقى اميرعلى عبّو - قرن چهارم - است .
هامش
( 1 ) . طبقات اعلام الشيعه ( الكرام البرره ) ، ج 1 ، ص 417 ، شمارهى 849 ؛ طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 214 .