بدان كه ذكر زبان در مقام نفس است و ذكر حضور در مقام قلب است و مشاهده در مقام روح و مناجات در مقام باطن و فناء در مقام مخفى [ وجود ] و بقاء در مقام ذات است . حالات و مقامات تمام شد .
( 1266 ) ابوعلى ، حسن بن على جوزجانى « 1 »
از اكابر مشايخ اهل معرفت خراسان و صاحب تصانيف در علوم آفات و رياضات و مجاهدات و معارف است . با محمّد بن على ترمذى و محمد بن فضل بلخى - متوفى به سال 319 - مصاحبت نمود و با ايشان قريب السّن بود .
گفتار
- « من علامة السعادة على العبد ، تيسّر الطاّعة عليه و موافقته للسنّة فى أفعاله ، و محبّته لأهل الصّلاحِ ، و حفظ أخلاقه معِ الإخوان ، و بذل معروفه للخلق ، واهتمامه لأمرِ المسلِمين ، و مراعاته لِأوقاتهِ . و علامة الشقاوة على العبدِ أن يكون بالضدّ من هذه الصفات . »
از نشانهى سعادت بنده ، آسان بودن اطاعت است بر او و اين كه افعالش موافق با سنت باشد و اهل صلاح را دوست داشته و اخلاقش را با برادرانش حفظ كرده و نيكىاش را براى مردم بذل كند و اهتمام نسبت به امر مسلمانها داشته و اوقاتش را مراعات كند و علامت شقاوت بنده آن است كه ضد اين اوصاف را داشته باشد .
- « أصحّ الطريق إلى اللَّه - تعالى - و أعمرُها و أبعدُها عن الشّبه ، إتّباع السنّة قولًا و فعلًا و
هامش
( 1 ) . جوزجانى / جوزقانى : منسوب به جوزقان احتمالًا همان جوزجان ، نام قديمى براى منطقهاى در شهرهاى تركستان افغانستان .