تفكّر ننمايى .
- بزرگ داشتن مؤمن ، از بزرگ داشتن خداست ؛ چون حرمت بنده دارى ، احترام خدا نگاه دارى ، و به حقيقتِ تقوى برسى .
- در باطل نگريستن ، معرفت از دل ببرد .
- دنيا را به وحشت داغ كردهاند ، تا انس مطيعان خدا به خدا باشد ، نه دنيا .
- از آن روز كه از شكم مادر بيرون شدهاى ، در خرابِ عمرى .
- از او دربارهى توكّل پرسيدند ، گفت :
« إشتغالُك عمّا لك بما عليك ، و خروجُك ممّا عليك لمن ذاك له و إليه . »
به جاى سرگرم شدن به آن چه كه به سود توست ، مشغول آن چه كه عليه توست باشى ، و از آن چه كه بر ضرر توست به سوى آن [ خداوندى ] كه اين [ امور ] براى او و به سوى او است ، بيرون آيى .
- پرسيدند : مقامات عاليه را به چه مىتوان به دست آورد ؟ گفت :
« خلوُّ الأسرار ممّا منه بدُّ ، و تعلّقُها بما ليس منه بدُّ . »
خالى بودن درونها از آن چه كه چارهاى از آن نيست ، و وابستگى به آن چه كه ناچار از آن است . « 1 »
( 693 ) ابوعلى ، احمد بن محمد مسكويه
حكيم بزرگوار ، عالمى ارجمند و از جمله اهل معرفت است . اصل وى « رازى » است ، اما در اصفهان مىزيست و در همان جا چشم از جهان فرو بست . ابن مسكويه معاصر شيخ ابوعلى سينا و مصاحبت مهلبى بود و در ايام جوانى به عنوان يكى از
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ص 80 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 213 ؛ تذكرة الاولياء .