( 848 ) حاج امام قلى نخجوانى [ غرباغى ] « 1 »
از برجستگان ، صاحب كمالات نفسانى و از شاگردان عالم عامل مرحوم سيّد قريش قزوينى و استاد مرحوم سيد على قاضى طباطبايى تبريزى - متوفى به سال 1365 - در سنّ جوانى و ابتدا امرش مىباشد .
حكايت
امام قلى نخجوانى داستان شروع سير و سلوك خويش را اين گونه نقل مىكند :
- جوان بودم ، در قَفْقاز عاشق جوانى شدم ، به طورى كه هيچ نمىفهميدم ، روزى از يكى از محلّههاى قفقاز مىگذشتم ، درويشى به من رسيد و گفت : « اين طريق كه مىروى ، غلط است . محبّتِ كسى پيشه خود ساز ، كه خالق تو و همه چيز تو از او است ، و عالِم به تو است . » كلام وى چنان مرا از خود بيرون كرد ، كه ديگر از ياد آن جوان بيرون شدم . اساس خود را به 45 ريال پول آن زمان فروخته ، به دنبال يافتن مقصود بيرون شدم ، قريب چهار سال در مكّه ، و چند سال در بيت المقدّس به مجاهدات مشغول بودم و طلب حقيقت مىكردم . درى بر من گشوده نشد ، به ارض اقدس رضوى - عليه السّلام - آمدم و معتكف جوار حضرتش شدم ، باز درى گشوده نشد . به فكرم گذشت اين نمىشود ، بايد پافشارى كرد . با خود گفتم : از حرم بيرون نمىروم ، تا جنازهام را بيرون برند و يا مقصودم را بيابم . شب شد همه زُوّار كه بيرون رفتند ، تنها ماندم ، صدايى از ميان ضريح مقدّس بلند شد كه تمام فضا را گرفت ، كه : « برو در قزوين نزد سيّد قريش . » از بس روح طلب در من قوى بود ، گفتم : پس از او ؟ صدا آمد : « شيخ عبداللَّه . »
از مشهد به قزوين آمدم و سراغ سيّد را گرفتم ، معلوم شد وى يكى از علما و بزرگان
هامش
( 1 ) . نخجوانى / غرباغى / قرباغى : منسوب به غره باغ يا نخجوان يا نقجوان از بلاد قفقاز واقع در كشور ارمنستان .