( 806 ) شيخ اسماعيل بن شمس الدّين محمّد بن على ملك داد تبريزى ، ملقّب به ربويگر
صاحب مقامات معنوى و از شاگردان اخلاقى ركن الدّين سجاسى و شيخ شهاب الدّين محمود تبريزى و بابا كمال جندى « 1 » و - در آخر - مولانا محمّد بن محمّد رومى مولوى - متوفى به سال 672 - است . مزارش در چرنداب تبريز نزديك مزار ابومنصور جعد بن عصارى قرار دارد . « 2 »
( 807 ) مولى اسماعيل بن محمد حسين بن محمد رضا مازندرانى خواجويى « 3 »
عالمى صاحب ورع ، حكيمى جليل القدر و يگانه در عبادت و زهادت است . از اجتماع اعتزال گزيد ، و به سنن نبىّ اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - عامل بود . و نهايت اخلاص را به ائمه اطهار - عليهمالسّلام - داشت . مولى اسماعيل مستجاب الدّعوه و صاحب كرامات بود . چنان كه وى را آيتى عظيم از آيات الهى ، و حجّت بالغهاى از حجج پروردگار مىگفتند . به گفته برخى در 11 شعبان سال 1173 چشم از جهان فرو بست .
مادّه تاريخش را « خانهى علم منهدم گرديد . » ذكر نمودهاند و در تخت فولاد اصفهان جنب مزار فاضل هندى ، به خاك سپرده شد . وى را تأليفاتى است از آن جمله : شرح دعاء صباح ؛ شرح اربعين .
هامش
( 1 ) . فوت بابا كمال جندى را 835 قمرى نوشتهاند كه در اين صورت يا تاريخ وى اشتباه است و يا آن كه بابا كمال استادوى نبوده زيرا با تاريخ ديگر اساتيدش تطبيق نمىكند .
( 2 ) . تذكرة القبور اصفهان ؛ روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 114 .
( 3 ) . چون ساكن محله خواجو اصفهان بوده .