اتقيا است كه اكثر اوقاتش به عبادت و مراقبه و مجاهده مىگذشت . با آن كه دنيا به وى روى آورده بوده ، آن را قبول نمىكرد و عيال هم اختيار ننمود . وى از شاگردان ميرزا باقر تبريزى طباطبايى و اصلش از قرباغ است . پس از سير و سفر و اقامت در شهرهاى مختلف ، در نجف اشرف مقيم گشت . در تمام اماكن به تدريس اشتغال داشت و در نجف در حرم و صحن اقامهى جماعت مىنمود و اتقيا و ابرار و اعاظم به وى اقتداء مىكرد . اين عارف بزرگ در سال 1323 دار دنيا را وداع گفت و در وادى السلام « 1 » نجف به خاك سپرده شد . در حالات وى گفتهاند :
زيارتهاى مخصوصه را با پاى پياده انجام مىداد و هر شب پنج شنبه با پاى پياده به مسجد سهله در كوفه رفت و اين كار را ترك نمىكرد . وى از كسانى بود كه - به دليل وجود قرائن و نشانههاى بسيار - گمان مىشد با حضرت حجّت - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - ملاقات مىنمايد . « 2 »
( 804 ) اسماعيل مانكيل
( 805 ) اسماعيل شيروانى « 3 »
هامش
( 1 ) . وادى السّلام : قبرستانى معروف واقع در نجف اشرف .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ( نقباء البشر ) ، ج 1 ، ص 149 ، شمارهى 335 .
( 3 ) . شيروانى : منسوب به شيروان ، روستايى از توابع بخارا .